گوشت
میگو پخته — کالری و ارزش غذایی
میگو پخته از پروتئینهای دریایی محبوب جنوب ایران، بهویژه خوزستان، بوشهر و هرمزگان است و کالری کمی دارد.
ارزش غذایی در ۱۰۰ گرم
| انرژی | 99 کیلوکالری |
|---|---|
| پروتئین | 24 گرم |
| کربوهیدرات | 0.2 گرم |
| قند | 0 گرم |
| چربی | 0.3 گرم |
| فیبر | 0 گرم |
| سدیم | 111 میلیگرم |
- پروتئین96٪ از کالری
- کربوهیدرات1٪ از کالری
- چربی3٪ از کالری
در یک وعدهٔ معمول چقدر است؟
یک سهم متوسط حدود 120 گرم است و 119 کیلوکالری دارد.
همین وعده 133 میلیگرم سدیم دارد؛ یعنی 7٪ از سقف روزانهای که سازمان جهانی بهداشت برای بزرگسالان تعیین کرده است (2000 میلیگرم در روز).
| اندازه | وزن | کالری (کیلوکالری) |
|---|---|---|
| ۶ تا ۸ عدد میگو متوسط | 80 گرم | 79 |
| سهم بزرگ | 180 گرم | 178 |
دربارهٔ میگو پخته
میگو در جنوب ایران بخشی از آشپزی روزمره است، نه غذای خاص: میگو پلو، قلیه میگو با تمر هندی و سبزی، و میگوی تفتداده با سیر و فلفل در بوشهر و هرمزگان و خوزستان. در بقیهٔ کشور همین خوراکی بیشتر مهمان منوی رستوران است تا سفرهٔ خانه، و دلیلش هم فاصله از دریا و قیمت است، نه سختی پخت — میگو از هر پروتئین دیگری سریعتر آماده میشود.
در هر 100 گرم میگو پخته 99 کالری، 24 گرم پروتئین، فقط 0.3 گرم چربی و 111 میلیگرم سدیم هست. یک سهم متوسط 120 گرمی میشود حدود 119 کالری با 29 گرم پروتئین. مقایسه با بقیهٔ پروتئینهای این بانک جایش را روشن میکند: مرغ پختهٔ بدون پوست 165 کالری با 31 گرم پروتئین، و ماهی قزلآلا 168 کالری با 23.8 گرم. یعنی میگو کمچربترین و کمکالریترین پروتئین حیوانی این بانک است.
نکتهٔ فنی میگو، پنجرهٔ پخت کوتاه آن است. پروتئینهای عضلهٔ میگو در حرارت به هم میپیچند و آب خودشان را بیرون میدهند؛ برای همین میگو در دو سه دقیقه میپزد و بعد از آن سفت و لاستیکی میشود. یک نشانهٔ چشمی هم دارد که کمتر گفته میشود: میگوی درستپخته به شکل حرف C جمع میشود، و اگر به حلقهٔ بستهٔ O برسد، از پخت گذشته است.
چطور سالمترش کنیم
- میگو را دو تا سه دقیقه بپزید و بلافاصله از حرارت بردارید، چون بیشتر از آن پروتئینش آب خودش را بیرون میدهد و بافت لاستیکی میشود.
- شکل میگو را نگاه کنید: حرف C یعنی پخته و حلقهٔ بستهٔ O یعنی از پخت گذشته، چون عضله هر چه بیشتر بماند بیشتر جمع میشود.
- میگوی تازه بوی تند آمونیاکی ندارد. اگر این بو را حس کردید، مصرفش نکنید — این نشانهٔ کهنگی است.
- رگ تیرهٔ پشت میگو را جدا کنید، چون شن و محتویات گوارشی در همان نوار است و با پخت نرم و بیاثر نمیشود.
- میگو را در تابهٔ نچسب بدون روغن بپزید و در پایان آبلیمو و سیر اضافه کنید، چون خودش 0.3 گرم چربی در 100 گرم دارد و چربی نهایی بشقاب از روغن تابه میآید.
حساسیت به سختپوستان از آلرژیهای غذایی شایع است. اگر سابقهٔ واکنش دارید، میگو را مصرف نکنید.
برای چه کسی مناسب است
- بدون گلوتن
- بدون لبنیات
ممکن است اینها را داشته باشد
- ماهی و صدف
از روی مواد اولیهٔ این دستور بهدست آمده، نه آزمایش آزمایشگاهی. دستور خانگی و نسخهٔ رستورانی میتوانند فرق کنند و آلودگی متقاطع سنجیده نشده است.
میگو پروتئین بالا و کالری کمی دارد، اما افراد با حساسیت به غذاهای دریایی یا محدودیت مصرف کلسترول باید با احتیاط مصرف کنند.
طرز تهیه
23 دقیقه · 4 نفر
مواد لازم
- میگو پاکشده500 گرم
- سیر رندهشده2 حبه
- آبلیمو2 قاشق غذاخوری
- زردچوبه0.25 قاشق چایخوری
- فلفل قرمز0.25 قاشق چایخوری
- نمک0.5 قاشق چایخوری
- روغن زیتون1 قاشق چایخوری
مراحل
- 1رگ پشت میگوها را جدا کنید و میگوها را بشویید.
- 2میگوها را با دستمال خشک کنید.
- 3سیر، آبلیمو، زردچوبه، فلفل قرمز، نمک و روغن را مخلوط کنید.
- 4میگوها را با مواد مزهدار کنید و ۱۰ دقیقه استراحت دهید.
- 5تابه نچسب را روی حرارت متوسط رو به زیاد گرم کنید.
- 6میگوها را داخل تابه بریزید.
- 7هر طرف را حدود ۲ تا ۳ دقیقه بپزید تا صورتی و جمع شود.
- 8بلافاصله از حرارت بردارید تا سفت و لاستیکی نشود.
این عدد از کجا آمد؟
- روش:
- مقدار مرجع همین قلم
- پایگاه مرجع:
- USDA FoodData Central
- نوسان مورد انتظار:
- کم
این عدد بر پایهٔ مقدار مرجع همین قلم است، نه جمعزدن اجزای یک دستور پخت. خوراکی تکجزئی معمولاً نوسان کمتری دارد.
شرح منبع: USDA FoodData Central؛ Shrimp, cooked, moist heat
وضعیت راستیآزمایی: مقادیر اولیهٔ این بانک با کمک مدل زبانی و بر پایهٔ پایگاههای مرجع نامبرده گردآوری شدهاند و هنوز رکوردبهرکورد با رکورد اصلی آن پایگاهها تطبیق داده نشدهاند.